<< Terug naar overzicht

Met MAF naar een afgelegen dorp

Afgelopen december vloog ik samen met mijn vertaalteam met een MAF-vliegtuigje naar Lualaje. Lualaje is een afgelegen dorp in het gebied Usangu.

We zijn dankbaar dat we gebruik konden maken van een MAF-vliegtuigje. Anders hadden we er misschien van afgezien dat dorpje te bezoeken. Nu krijgen ook deze mensen een kans om mee te werken aan en al iets te proeven van de Bijbel in hun taal.

Testen

In dit dorp wonen de Wasangu en er wordt Shisangu gesproken. Dit is de taal waarin we de Bijbel vertalen. Het doel van deze reis was om pas vertaalde Bijbelgedeelten aan de mensen voor te lezen en die met ze te bespreken. Zo kunnen we testen of de tekst duidelijk genoeg vertaald is. Tegelijk is het een zendings-/evangelisatieactiviteit; mensen raken vertrouwd met het Woord. Daarnaast is het een manier om deze mensen bij het Bijbelvertaalproject te betrekken.

Verslag

Hieronder volgt een foto- en videoverslag van deze reis.

’s Morgens vroeg vertrokken we met een MAF-vliegtuigje naar Lualaje. Lualaje ligt aan de andere kant van een hoge en steile bergkam. Om het dorp te bereiken moet je om die bergkam heen rijden. Een reis naar Lualaje zou dan bijna 2 dagen duren. Met het vliegtuigje was het maar 40 minuutjes.

DSCN4509

 

 

 

 

 

 

 

Op deze foto zie je de landingsbaan. Voordat we gingen landen vlogen we daar eerst een keer laag over heen. De piloot moest namelijk eerst kijken of het gras wel kort gekapt was. Na een flink stuiter met het vliegtuigje kwamen we veilig stil te staan. De mensen van het dorp stonden ons al op te wachten.

DSCN4511

 

 

 

 

 

 

 

MAF vliegt af en toe naar dit dorp met een medisch team aan boord. Aangezien ik naast de piloot de enige blanke was die uit het toestel kwam, dachten de mensen dat ik een dokter was.

DSCN4516

 

 

 

 

 

 

 

We gingen het dorp in en stopten eerst bij het huis van de chief. Dat is het hoofd van het dorp. Buiten, bij het huis, verkochten we wat boekjes. Sommige Bijbelboeken van het Nieuwe Testament zijn namelijk al vertaald en gedrukt.

DSCN4524

 

 

 

 

 

 

 

De kinderen wilden ook graag in hun eigen taal lezen, maar hadden geen geld. Daarom maakte ik met mijn team de afspraak dat ik voor de kinderen zou betalen. Je begrijpt wat er gebeurde: ouders stuurden hun kinderen om een boekje. Anderen zagen er ouder uit dan hun leeftijd deed vermoeden.

DSCN4526

 

 

 

 

 

 

 

Dit meisje wist nog niet dat ze het boekje gratis zou krijgen en probeerde het snel uit te lezen voor we weer zouden vertrekken.

DSCN4536

 

 

 

 

 

 

 

Mijn team had mij bang gemaakt dat het gloedje heet zou zijn in Usangu omdat het regenseizoen nog niet goed begonnen was. Je raadt het al; we waren net in het centrum van het dorp aangekomen toen het opeens begon te plenzen. Ook de temperatuur daalde flink. In korte tijd ontstonden er rivieren van water en raakten wegen onbegaanbaar.

DSCN4540

 

 

 

 

 

 

 

In de kerk vonden we een droge plek om aan de slag te gaan. Als de temperatuur opeens zakt van 40 graden Celsius naar 18 terwijl je gekleed bent op die 40 graden, dan kun je maar beter niet nat worden. Om die reden konden een aantal meelezers niet komen en bleven op hun boerderij.

DSCN4552

 

 

 

 

 

 

 

We gingen aan de slag met een groepje van zo’n 10 mensen. Samen lazen we een Bijbelgedeelte. Mijn teamgenoten hadden daar vragen bij bedacht die ze aan de meelezers stelden. De meelezers kwamen zelf ook met vragen of suggesties.

DSCN4551

 

 

 

 

 

 

 

Ook een jongere las mee. Het Sangu is een levende taal die ook door jongeren wordt gebruikt. Deze jongen begreep heel goed wat hij las.

DSCN4574

 

 

 

 

 

 

 

Ondertussen waren er een paar kinderen zachtjes de kerk binnen geslopen om mee te luisteren. Zij wilden wel even op de foto. Zoals je ziet leven de veel Sangu in armoede. Ze hebben genoeg te eten, maar meer hebben ze niet. Het onderwijs is gratis, maar er komen wel zoveel kosten bij kijken. Bijvoorbeeld: uniform, pen, schriften, schoolboeken, reiskosten, diploma’s etc. Vaak hebben de ouders daar geen geld voor. De scholen in de afgelegen gebieden zijn sowieso minder bedeeld. Vaak is er alleen een gebouw, een docent en een schoolbord.

DSCN4576

 

 

 

 

 

 

 

Onze dag zat er op. De mensen bedankten ons voor ons werk en zien ontzettend uit naar meer Bijbelboeken in hun eigen taal. Over een paar jaar moet het Nieuwe Testament klaar zijn. We zullen ze dan uiteraard nog een keer bezoeken en dan een vliegtuig vol Bijbels meenemen. We gaan met het vliegtuigje terug naar Mbeya. In de tussentijd werd het vliegtuigje bewaakt door enkele Masai. Die hebben de reputatie goede bewakers te zijn. Masai wonen voornamelijk in het noorden van Tanzania maar je komt ze eigenlijk overal in Tanzania tegen.

De terugreis…

De filmpjes over de spannende terugreis zijn te bekijken op de blog van Albert en Jacomine Verhoeff. Daar lees je ook de  tekst van dit blogbericht in zijn geheel.

Deze blog is met toestemming overgenomen van onze veldmedewerkers Albert en Jacomine Verhoeff. Zij wonen met hun dochtertje in Tanzania. Meer informatie over hun werk en de mogelijkheid om te doneren vind je op hun persoonlijke pagina

 

 

Reacties zijn gesloten.