<< Terug naar overzicht

Blog: Mijn tijd in Papoea-Nieuw-Guinea

Vijf maanden verbleef ik in Papoea-Nieuw-Guinea. Nu zit ik weer in de bibliotheek in Leiden om alle gegevens te verwerken en denk ik regelmatig terug: het verschil is enorm. Het is hier comfortabeler, maar ook wel stukje saaier dan in het land aan de andere kant van de wereld. Via Wycliffe Bijbelvertalers mocht ik gegevens verzamelen over het ‘Binumarien’, een lokale taal in Papoea-Nieuw-Guinea. Met deze gegevens ga ik de scriptie schrijven en daarmee wil ik mijn master Taalwetenschappen afronden.

Het avontuur begon ruim een jaar geleden met een mailtje aan Wycliffe. Ik was benieuwd of zij een project hadden in het buitenland waar ik mijn bijdrage aan kon leveren. Ik kwam in contact met de taalkundige en Bijbelvertaler René van den Berg. Hij stond ervoor open om mij te begeleiden. Vanaf augustus 2018 was mijn nieuwe werkplek Ukarumpa, een dorp waar veel Wycliffe-medewerkers wonen. Ik verbleef bij de familie Boone. Voordeel aan deze plek: elke keer als ik uit het dorp kwam, kon ik mijn ervaringen delen in het Nederlands.

De eerste twee maanden van mijn verblijf stonden in het teken van het leren van één van de nationale talen: het Tok Pisin. Daarna werd het tijd om de Binumarien te bezoeken. Voor Nederlandse begrippen is het Binumarien een kleine taal: het wordt ‘maar’ gesproken door ongeveer 1200 mensen. Toch wordt de taal niet met uitsterven bedreigd. De mensen zijn trots op hun taal en alle kinderen in het dorp groeien op met het Binumarien als moedertaal. Dat is heel mooi om te zien!

Het was een uitdaging voor mij om meer over deze taal te weten te komen, zonder lesboeken of woordenlijsten. Die bestaan niet. In 1983 werd de eerste vertaling van het Nieuwe Testament gepubliceerd en afgelopen juni werd deze vertaling herzien, met toevoeging van vijf Bijbelboeken uit het Oude Testament. Er is dus wel een alfabet beschikbaar. Ik ben begonnen met korte zinnetjes voor begroetingen en dankjewel zeggen. Daarna ging ik verder met het maken van korte woordenlijsten en uiteindelijk kon ik ook verhalen opnemen en die samen met de gemeenschap vertalen.

Eén van de moeilijke dingen aan het Binumarien is toon. Ieder woord in het Binumarien heeft een eigen toonpatroon. Voor mij zijn de verschillen bijna niet te horen. Daarom vroeg ik de mensen om de toon van een woord te fluiten. Op die manier kon ik bijvoorbeeld horen dat aku met twee hogen tonen ‘handgreep van een bijl’ betekent. Aku met een lage toon op de eerste lettergreep en een hoge toon op de tweede lettergreep betekent echter ‘banaan’. Dat is wel een verschil.

L H H H
akú ákú
‘banaan’ ‘handgreep van een bijl’

 

En nu?
De komende maanden ga ik aan de slag om alle verzamelde gegevens te verwerken en op een juiste manier op te schrijven. In juni geef ik een presentatie over ‘toon’ in het Binumarien op een taalkundige conferentie in Leiden.

Ik kijk terug op een prachtige tijd in Papoea-Nieuw-Guinea. Het was niet alleen leerzaam, maar ook ontzettend leuk. Natuurlijk waren er momenten waarop ik baalde omdat ik iets verkeerd gegeten had of omdat er geen douche of internet was. Maar dat weegt absoluut niet op tegen de bijzondere ervaringen die ik heb gehad: samen met de Binumarien koffie plukken, uren door het tropisch regenwoud struinen, nieuwjaar vieren en dansen en zingen tot diep in de nacht tijdens mijn afscheidsfeest. Ik ben enorm dankbaar voor deze kans!

Steun het Bijbelvertaalwerk!

 

Renger van Dasselaar verbleef enkele maanden in Papoea-Nieuw-Guinea voor Wycliffe Bijbelvertalers. Over zijn belevenissen schreef hij bovenstaande blog.  Ook uitgezonden worden? Neem contact met ons op voor meer informatie. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 + 2 =