<< Terug naar overzicht

Blog vanuit Tanzania: Vele malen welkom!

Ik denk dat hij een jaar of 60 was. Hier wordt hij ook wel een ‘Babu’ (opa) genoemd. Hij zat in het kleine wegrestaurantje waar ik net mijn eten had besteld. In zijn ene hand een half afgekloven kippenpoot, in zijn andere hand een homp rijst met een beetje saus. Uiteraard geen bestek, vingers genoeg.

De beste man keek me aan, glimlachte, wees naar zijn halflege bord, en zei met volle mond: ‘Karibu chakula!’ (Welkom om mee te eten!). De resten die nog op het bord van deze beste Babu lagen, zagen er allesbehalve smakelijk uit. Toch nodigde hij me uit om mee te eten. Niet omdat Babu zelf al vol zat, en vast en zeker ook niet omdat ik er nou zo hongerig uit zag. Puur omdat dit volgens de Tanzaniaanse gewoonte heel normaal is. Want waarom zou je iets wat je hebt of iets wat je doet alleen maar voor jezelf houden, terwijl je het ook met anderen kunt delen?

Toch was ik enigszins blij met een goed excuus. Ik vertelde de al etende Babu dat ik mijn eten net had besteld. Volgens het Tanzaniaanse ‘take away’-principe wel te verstaan. Friet, ei, ui en tomaat in een dichtgeknoopt zwart plastic zakje, inclusief twee tandenstokers en zout. Handig, snel, en maar 65 cent. De Babu zag mijn dichtgeknoopte zakje eten en zei vrolijk: ‘Karibu tena!’ Welkom volgende keer!

In Tanzania staat het woord ‘karibu’ voor ‘welkom’. Ik ben nog nooit zo vaak welkom geheten dan in de afgelopen maanden hier in Tanzania. Mensen zeggen het de hele dag door. Welkom in mijn huis, welkom in mijn familie, welkom bij mijn kraam, welkom om te praten, welkom om te eten, welkom op deze stoel, welkom in de bus etc. Gastvrijheid, behulpzaamheid en vriendelijkheid.  Begrippen die hier overduidelijk aanwezig zijn. Je hoort en ziet het overal om je heen. Iets wat ik enorm ben gaan waarderen, maar ook iets waar ik enorm veel van kan leren. Want ja, dat zwarte plastic zakje met eten, is uiteindelijk allemaal in mijn eigen buik terecht gekomen.

Over de schrijver:

Lisanne van den Dool is actief als onderwijsvrijwilliger in Tanzania en geeft les op een Engelse zendingsschool aan meerdere kinderen van gezinnen die werkzaam zijn voor Wycliffe. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 + 6 =